paxvoorvrede.nl maakt gebruik van cookies om je de inhoud van deze website optimaal te kunnen presenteren.

https://www.paxvoorvrede.nl/newsroom/tentoonstelling-srebrenica-genocide

Newsroom

  • 09-02-2017

    Vandaag is de tentoonstelling Srebrenica Genocide - the Failure of the International Community in het het voormalige hoofdkwartier van Dutch Battalion UNPROFOR (1994-1995) geopend. De tentoonstelling vertelt het verhaal van de genocide van Srebrenica, maar ook de geschiedenis van het gebouw en de ruimtes daarbinnen. Ondanks de complexiteit van de verschillende narratieven naast elkaar spraken zowel de aanwezige overlevenden en nabestaanden van de genocide, als ook de Dutchbat-militairen van een tentoonstelling die compleet en evenwichtig is.

    De tentoonstelling is ontwikkeld door het Herinneringscentrum Kamp Westerbork, in samenwerking met vredesbeweging PAX en het Potocari Memorial Centre, en in samenspraak met overlevenden en nabestaanden van de genocide en Dutchbatters. Er is twee jaar gewerkt aan de expositie die recht doet aan de verhalen van beide groepen.

    Speciale aandacht is er voor de vraag hoe de internationale gemeenschap heeft gereageerd. Foto's, video's, documenten, infographics, teksten en persoonlijke herinneringen, soms in groot contrast, worden naast elkaar gepresenteerd. Ze maken duidelijk welke tragedie zich op deze plek heeft afgespeeld. Van een aantal ruimtes in het voormalige hoofdkwartier van Dutchbat wordt getoond wat hun functie was in de periode 1994-1995.

    Genocide
    De enclave Srebrenica was in 1993 door de Verenigde Naties uitgeroepen als Safe Area' voor burgers. Eerst Canadese en daarna Nederlandse blauwhelmen moesten hiervoor zorgdragen. Ondanks de aanwezigheid van Dutchbat werd op 11 juli 1995 Srebrenica veroverd door het Bosnisch-Servische leger. Meer dan 8.000 Moslimmannen en -jongens werden daarna vermoord.

    Adembenemend
    Overlevende en nabestaande Suhra Sinanovic zag veel terug van hoe ze zich het herinnert. "Hier hebben we zo lang op gewacht. Niets is beter gedaan in Srebrenica dan dit museum vandaag. Wij als overlevers hadden dit zo nodig." Sinanovic hoopt dat mensen over de hele wereld de tentoonstelling gaan zien. "Het is adembenemend."  

    Ook oud Dutchbat-militair Wim Dijkema is tevreden met het eindresultaat van de expositie. Hij heeft veel informatie en foto's gegeven aan de tentoonstellingsmaker Monique Brinks. "Het is goed om nu terug te zijn op deze plek. De tentoonstelling geeft een evenwichtig beeld van wat zich hier in de periode 1994-1995 heeft afgespeeld."

    Programma
    De tentoonstelling maakt deel uit van een omvangrijker programma. Medewerkers van het Potocari Memorial Centre en overlevenden van Srebrenica hebben meerdere werkbezoeken aan Nederland gebracht, en er is scholing gegeven aan gidsen. De Nederlandse ambassade in Sarajevo heeft dit programma, dat gecoördineerd wordt door vredesorganisatie PAX, gefinancierd.

    _______________________________

    Video

    Deze teaser bevat een aantal zeer korte quotes. Vanzelfsprekend moeten deze quotes voor een goed begrip in hun bredere context bekeken worden.

    Toelichting op 'Various voices'

    In de tentoonstelling 'Srebrenica genocide - the failure of the international community' wordt op 900 m2 het verhaal van de val van de Safe Area Srebrenica verteld, met wat eraan vooraf ging en wat er tot op de dag vandaag nog speelt. Maar cruciaal zijn natuurlijk die kritieke dagen in juli 1995.

    Dit verhaal is in overleg met slachtoffers, nabestaanden en Dutchbatters zo neutraal mogelijk geschreven. Maar bij een onderwerp dat zoveel gevoeligheden oproept spelen de emoties van ooggetuigen uiteraard ook een belangrijke rol.

    Over de zes meest gevoelige onderwerpen zijn daarom 14 Bosniakken en 9 Dutchbatters geïnterviewd. Zij vertellen over hun gevoelens bij en herinneringen aan o.a. de gevechten en deportaties, maar ook over het 'feest' in Zagreb en over de pijn waar zij nog iedere dag mee leven.

    Deze 'various voices' die als korte film van 15-20 minuten op 6 plaatsen in de tentoonstelling te zien zijn, geven een aanvullend beeld op die neutrale teksten. Het objectieve verhaal bestaat niet; opvattingen en visies verschillen, soms diametraal.

    De tentoonstelling eindigt met de zevende en laatste film waarin alle geïnterviewden vertellen over hun moeilijkste moment in juli 1995.

Foto's