paxvoorvrede.nl maakt gebruik van cookies om je de inhoud van deze website optimaal te kunnen presenteren.

https://www.paxvoorvrede.nl/actueel/dossiers/stop-bloedkolen/verhalen-van-slachtoffers/maira-mendez-barbosa

Maira Mendez Barbosa

Met de campagne Stop Bloedkolen zet PAX zich in voor de tienduizenden slachtoffers van het paramilitair geweld in de Colombiaanse mijnbouwregio Cesar. De vredesorganisatie staat deze slachtoffers bij in hun zoektocht naar waarheid en verzoening, en wil dat de mijnbouwbedrijven in Cesar hun verantwoordelijkheid nemen voor wat deze mensen hebben meegemaakt. Lees hier het verhaal van Maira Mendez Barbosa

Op 19 februari 2001 om 2 uur 's nachts bonsden paramilitairen op de deur van ons huis. Mijn moeder wilde de deur niet open doen, maar de paramilitairen schreeuwden: 'Opschieten, anders gooien we een granaat naar binnen.' Gemaskerde mannen trapten de deur in en bevalen ons om op de grond te gaan liggen. Ze beschuldigden ons ervan de guerrilla's te steunen, doorzochten het huis en haalden alle bezittingen overhoop. Alles van waarde laadden ze in een grote pick-up truck, inclusief de bromfiets. Ze dreigden ons ook mee te nemen, maar mijn moeder schreeuwde: 'Als je ons wilt vermoorden, moet je dat hier doen.'

Toen ze klaar waren met het doorzoeken van het huis beschuldigden ze mijn vader, Candido José Mendez Cochero, ervan bestuurslid te zijn van de vakbond Sintramienergetica. Hij was weliswaar actief lid, maar geen bestuurslid. Mijn vader werkte voor mijnbouwbedrijf Drummond.

Uiteindelijk sleepten de paramilitairen hem naar buiten en schoten hem dood, voor mijn ogen en die van mijn moeder en broer. Hij had negen kogels in zijn lichaam. Ik was 15 jaar oud.

Foto © Ronald de Hommel / PAX