paxvoorvrede.nl maakt gebruik van cookies om je de inhoud van deze website optimaal te kunnen presenteren.

https://www.paxvoorvrede.nl/actueel/dossiers/stop-bloedkolen/verhalen-van-slachtoffers/gloria-navarro-amaya

Gloria Navarro Amaya

Met de campagne Stop Bloedkolen zet PAX zich in voor de tienduizenden slachtoffers van het paramilitair geweld in de Colombiaanse mijnbouwregio Cesar. De vredesorganisatie staat deze slachtoffers bij in hun zoektocht naar waarheid en verzoening, en wil dat de mijnbouwbedrijven in Cesar hun verantwoordelijkheid nemen voor wat deze mensen hebben meegemaakt. Lees hier het verhaal van Gloria Navarro Amaya

Mijn man was manager van de hacienda El Diamante in Los Brasiles. We woonden daar met onze zes kinderen, de broer van mijn man en enkele van diens zonen.

Op 8 september 2000, vroeg in de ochtend, arriveerde een groep gewapende mannen op de hacienda. De mannen in onze familie waren al aan het werk. Ik was naar de stad om de jongste kinderen naar school te brengen. De mannen werden samengedreven en vermoord. Alleen een neef werd niet gedood.

Op die dag verloor ik mijn echtgenoot en twee zonen. Ook mijn zwager en drie van zijn zonen werden vermoord. Nadat hun lichamen waren opgehaald voor de begrafenis, ben ik niet meer teruggeweest naar onze hacienda.

Samen met mijn overgebleven kinderen ben ik in San Diego gaan wonen, maar na een jaar werden we daar bedreigd. Mijn zevenjarige zoon kwam thuis van school, huilend. "Ze gaan ons vermoorden!" De volgende dag zijn we gevlucht naar Bucaramanga, waar ik vijf jaar ben gebleven. Ik verdiende de kost als huishoudster, en een vriendin van me heeft me geweldig geholpen met de kinderen en ervoor gezorgd dat ze naar school konden blijven gaan.

In 2007 besloot ik terug te gaan. Nog steeds ben ik soms bang, maar dit is mijn thuis.

Foto © Ronald de Hommel / PAX